Afgelopen week vonden in het Italiaanse Cagliari de Europese Kampioenschappen Senioren plaats. België werd vertegenwoordigd door een enthousiaste delegatie spelers in verschillende leeftijdscategorieën en disciplines.
Het Belgische team keert niet alleen huiswaarts met mooie herinneringen, maar ook met een gouden medaille. Nelly Halsberghe slaagde erin haar Europese titel in het vrouwenenkel +75 jaar met succes te verlengen.
In de finale versloeg ze de Duitse Elvira Richter overtuigend met 21-12 en 21-10. Daarmee kroont Halsberghe zich opnieuw tot Europees kampioene én schrijft ze Belgische badmintongeschiedenis. Ze is de eerste Belgische speler die erin slaagt een Europese titel op een Europees kampioenschap te verlengen.
Als federatie zijn we bijzonder trots op alle Belgische deelnemers die hun passie voor badminton blijven uitdragen, ook na vele jaren op en naast het veld. Hun enthousiasme, inzet en sportiviteit tonen dat badminton een sport is voor alle leeftijden.
Van harte proficiat aan Nelly met deze schitterende prestatie, en ook aan alle Belgische deelnemers aan het EK Senioren. Op naar nog vele jaren badmintonplezier en sportieve successen!
Tijdens de Europese Senior Kampioenschappen 2026 was ook Guy Delforge aanwezig. Hij bezorgde ons onderstaand verslag met zijn persoonlijke terugblik op het tornooi, de prestaties van de Belgische delegatie en de bijzondere medailles van Frederic Gaspard en Nelly Halsberghe. We delen zijn bijdrage graag met de badmintoncommunity.
Om de twee jaar vindt de Hoogmis plaats voor elke badmintonnende senior in Europa, de Europese Senior Kampioenschappen. Vergis u niet, senior wil zeggen van +35 tot +80 en dat met elke 5 jaar een nieuwe leeftijdsreeks. Twee jaar geleden mocht België het kampioenschap zelf organiseren in de Velodroom in Heusden-Zolder met toen een nieuw record aan deelnemers, namelijk 1569. En dit jaar waren er ongeveer evenveel deelnemers, maar het juiste aantal werd niet gecommuniceerd. Ook een primeur dit jaar was dat het tornooi op 8 dagen in plaats van 7 dagen plaats vond. Natuurlijk is dit het gevolg van de massale deelname maar ook vanwege de organisatie die slechts 14 velden voorzag in plaats van 16 twee jaar geleden.
Na enige zoekwerk naar een organisator werd was het uiteindelijk de Italiaanse Federatie die het kampioenschap mocht organiseren. Hiervoor werd de hoofdstad van Sardinië, Cagliari uitgekozen. Groot was onze verbazing om vast te stellen dat alles in 3 zalen werd georganiseerd, met 2×4 en 1×6 velden, ook dit was een trieste primeur. Dit is zeker niet bevorderlijk voor de spelers, het teamgevoel en de supporters, jammer maar helaas.
De Belgische delegatie bestond dit jaar uit 18 spelers waarvan 12 spelers van Badminton Vlaanderen. Ook dit is nieuw en het is aangenaam om te zien dat onze seniorengroep steeds toeneemt. Het is onmogelijk om alle wedstrijden van onze Belgische spelers te vermelden maar onderaan kunnen jullie alvast een overzicht terugvinden van de beste prestaties vanaf de 1/8 finale.
Onze medaillewinnaars wil ik zeker wel vermelden. Voor Frederic Gaspard eindigde het kampioenschap dit jaar in de ½ finale. Frederic speelde een goede wedstrijd maar moest in 3 sets zijn meerdere erkennen in zijn Oostenrijkse tegenstander. Frederic behaalde zo een bronzen medaille, maar 3 jaar na elkaar een medaille blijft een topprestatie! Onze tweede medaillehoop was Nelly Halsberghe die hoopte haar Europese titel van Heusden-Zolder van twee jaar geleden over te doen. In de finale tegen de Duitse Richter won Nelly meer dan overtuigend in 2 sets (21/12, 21/10). Wat een knappe prestatie om zo oververdiend de titel met twee jaar te verlengen, proficiat Nelly !
1/8 fin enkel : Willem Huys (EH 55)
1/8 fin enkel : Ronny Hoefkens (EH 60)
1/8 fin dubbel : Jeava Batcha en William O’Leary (DH 60)
1/8 fin dubbel : Willem Huys en Ronny Hoefkens (DH 55)
1/8 fin gemengd : Nelly Halsberghe (GD 70)
1/4 fin dubbel : Nelly Halsberghe (DD 75)
1/4 fin dubbel : Frederic Gaspard en David Jaco (DH 40)
1/2 fin enkel : Frederic Gaspard (EH 40)
WINNAAR enkel : Nelly Halsberghe (ED 75) en hiermee een verlenging van de titel
Guy Delforge